ارزیابی عملکرد مجامع شرکت‌های بورس نباید صرفاً بر مبنای درصد تقسیم سود انجام شود

فصل اقتصاد - کارشناس بازار سرمایه گفت: «ارزیابی عملکرد مجامع شرکت‌های بورس نباید صرفاً بر مبنای درصد تقسیم سود انجام شود، بلکه روند سودآوری، سیاست‌های سرمایه‌گذاری، کیفیت جریان‌های نقدی و چشم‌انداز کسب‌وکار هر شرکت می‌تواند تصویر دقیق‌تری از ارزش ذاتی شرکت‌ها در اختیار سرمایه‌گذاران قرار دهد.» به گفته مهرداد حق‌گو، «تداوم توان سودسازی شرکت‌ها و کیفیت سود ثبت‌شده در صورت‌های مالی، بیش از درصد تقسیم سود اهمیت دارد.»

مهرداد حق‌گو در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری بازار سرمایه ایران(سنا) با بیان این‌که فصل برگزاری مجامع شرکت‌های بورس یکی از مهم‌ترین مقاطع بازار سرمایه به شمار می‌رود، گفت: «این دوره‌ای است که سهام‌داران علاوه بر بررسی عملکرد مالی شرکت‌ها، درباره نحوه تقسیم سود و سیاست‌های آتی بنگاه‌ها تصمیم‌گیری می‌کنند.»
این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به نتایج مجامع امسال معتقد است: «افزایش سود نقدی پرداختی در مجامع بسیاری از شرکت‌های بورس، در کنار تداوم سودآوری بنگاه‌ها، نشانه‌ای از پویایی فعالیت شرکت‌هاست، هرچند سرمایه‌گذاران نباید صرفاً به ارقام اسمی سود توجه کنند.»
رشد سودآوری شرکت‌های بزرگ، سود نقدی بیشتری برای سهامداران به همراه داشت
حق‌گو با اشاره به عملکرد شرکت‌های بزرگ بورس تهران بیان کرد: «از میان 30 شرکت بزرگ بورس، تاکنون 16 شرکت مجمع عمومی عادی سالانه خود را برگزار کرده‌اند. این شرکت‌ها در سال مالی 1403 حدود 400 همت سود خالص محقق کرده بودند که از این میزان، 152 همت، معادل حدود 38 درصد، میان سهام‌داران توزیع شد.»
او افزود: «در سال مالی 1404 سود خالص همین شرکت‌ها به حدود 593 همت افزایش یافت، در مجامع امسال نیز 228 همت، معادل حدود 38 درصد از سود، میان سهام‌داران تقسیم شده است. اگرچه نسبت تقسیم سود در شرکت‌های بزرگ تقریباً بدون تغییر باقی مانده، اما رشد سودآوری اسمی شرکت‌ها باعث شده مبلغ سود نقدی پرداختی افزایش قابل‌توجهی پیدا کند.»
تفاوت سیاست تقسیم سود در صنایع مختلف
این کارشناس بازار سرمایه با بیان این‌که سیاست تقسیم سود در همه صنایع یکسان نبوده است، گفت: «برخی شرکت‌ها نسبت به سال گذشته رویکرد محتاطانه‌تری اتخاذ کرده و درصد کم‌تری از سود را میان سهام‌داران توزیع کرده‌اند.»
حق‌گو توضیح داد: «برای نمونه، در بخشی از گروه بانکی کاهش نسبت تقسیم سود می‌تواند ناشی از الزامات نظارتی، تقویت کفایت سرمایه یا ضرورت حفظ منابع برای توسعه فعالیت‌ها باشد. در مقابل، بسیاری از شرکت‌های فعال در صنایع فلزی، معدنی، پتروشیمی و دیگر صنایع بزرگ، با اتکا به رشد سودآوری، سود نقدی مناسبی میان سهام‌داران خود توزیع کرده‌اند.»
حق‌گو با اشاره به تأثیر تورم بر عملکرد مالی شرکت‌ها تاکید کرد: «بخشی از رشد سود شرکت‌ها به افزایش سطح عمومی قیمت‌ها و تورم اقتصاد ایران بازمی‌گردد که درآمدها و در نتیجه سود اسمی بسیاری از بنگاه‌ها را افزایش داده است. در نتیجه سرمایه‌گذاران نباید تنها به ارقام اسمی سود توجه کنند، بلکه لازم است کیفیت سود، جریان‌های نقدی، میزان سرمایه‌گذاری، رشد تولید و چشم‌انداز عملیاتی شرکت‌ها را نیز مدنظر قرار دهند.»
او معتقد است: «شرکتی که بتواند هم‌زمان با تقسیم سود، منابع کافی برای اجرای طرح‌های توسعه، نوسازی تجهیزات و افزایش ظرفیت تولید را حفظ کند، از منظر ارزش‌گذاری نیز در جایگاه مناسب‌تری قرار خواهد گرفت.»
سود نقدی، عاملی برای تقویت اعتماد سهامداران
این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به نقش تقسیم سود در شرایط فعلی بازار گفت: «پرداخت سود نقدی می‌تواند به تقویت اعتماد سهام‌داران کمک کند؛ زیرا در شرایطی که بازار با ابهامات اقتصادی و نوسانات مختلف روبه‌رو است، سود نقدی یکی از معدود بازدهی‌های قطعی سرمایه‌گذاران محسوب می‌شود و می‌تواند جذابیت سرمایه‌گذاری در سهام بنیادی را افزایش دهد.»
حق‌گو افزود: «هرچند پس از بازگشایی نمادها، قیمت سهام معمولاً به میزان سود نقدی تعدیل می‌شود، اما تجربه نشان داده شرکت‌هایی که از سودآوری پایدار، جریان نقدی مناسب و چشم‌انداز مطلوب برخوردارند، در میان‌مدت توان جبران این افت قیمتی را دارند. از این رو، آنچه بیش از درصد تقسیم سود اهمیت دارد، تداوم توان سودسازی شرکت و کیفیت سود ثبت‌شده در صورت‌های مالی است.»
حق‌گو با جمع‌بندی نتایج مجامع امسال شرکت‌ها تاکید کرد: «عملکرد شرکت‌های بورس نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از بنگاه‌های بزرگ هم‌چنان از قدرت سودآوری مناسبی برخوردارند. رشد نزدیک به 50 درصدی سود خالص شرکت‌های بزرگ و افزایش متناسب سود نقدی پرداختی، اگرچه تا حدودی تحت تأثیر تورم اقتصاد بوده، اما از تداوم فعالیت و حفظ توان درآمدزایی شرکت‌ها نیز حکایت دارد.»
او گفت: «ارزیابی عملکرد مجامع شرکت‌ها نباید صرفاً بر مبنای درصد تقسیم سود انجام شود، بلکه روند سودآوری، سیاست‌های سرمایه‌گذاری، کیفیت جریان‌های نقدی و چشم‌انداز کسب‌وکار هر شرکت نیز باید هم‌زمان مورد بررسی قرار گیرد؛ رویکردی که می‌تواند تصویر دقیق‌تری از ارزش ذاتی شرکت‌ها و آینده بازار سرمایه در اختیار سرمایه‌گذاران قرار دهد»