فصل اقتصاد - ریلگذاری صنعت پالایش کشور بر مدار «تولید پاک و ارزشافزا» رویکردی راهبردی است کهاستانداردسازی سوخت را به مؤلفه اصلی تابآوری انرژی و امنیت زنجیره تأمین بدل کرده است.
به گزارش خبرگزارش مهر به نقل از وزارت نفت، شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی در دو سال نخست دولت چهاردهم، با گذشتن از چالشهای بیسابقه عملیاتی و امنیتی، موفق شد ضمن تثبیت جایگاه خود در زنجیره تأمین انرژی، مسیر ارتقای کیفی محصولات را با شتاب بیشتری دنبال کند. در این بازه، با تمرکز بر بهینهسازی فرایندها، میانگین دریافت خوراک پالایشگاهها با رشدی 4 درصدی به روزانه 2 میلیون و 324 هزار بشکه رسید که این موضوع نشاندهنده توان عملیاتی بالا در مدیریت ظرفیتهای پالایشی در شرایط متغیر است.
این پایداری در دریافت خوراک، در کنار مدیریت هوشمندانه تعمیرات اساسی در 22 واحد پالایشگاهی کشور، به تثبیت تولید روزانه 109 میلیون لیتری بنزین پایه در کشور منجر شد؛ دستاوردی که در سایه مدیریت دقیق ناترازیهای تولیدی و تقاضا، امنیت سوخت کشور را در برابر نوسانهای بازار تضمین کرد.
بهرهبرداری از 4 طرح کیفیسازی
بهمنظور اجرای سیاستهای راهبردی برای کاهش آلایندگی و ارتقای ارزش افزوده محصولات، چهار طرح کلان کیفیسازی با سرمایهگذاری 900 میلیون دلار در چرخه بهرهبرداری قرار گرفت. از جمله این اقدامها، بهرهبرداری از واحد هیدروکراکینگ پالایشگاه آبادان بود که با کاهش روزانه 3 میلیون لیتر تولید نفتکوره، گام مهمی در بهبود سبد محصولات پالایشگاهی برداشت.
در همین راستا، عملیاتیشدن واحد تصفیه نفت سفید (KHT) در پالایشگاه اصفهان، به تحولی بنیادی در کیفیت این فرآورده منجر شد؛ بهگونهای که میزان گوگرد از 3000 پیپیام به سطح بیسابقه زیر 10 پیپیام کاهش یافت. افزونبراین، با بهرهبرداری از واحدهای ایزومریزاسیون و ارتقای کیفی گازوئیل (DHT) در پالایشگاه شیراز، ظرفیت تولید بنزین و گازوئیل با کیفیت بالا بهصورت محسوسی افزایش یافت که از پیامدهای مستقیم سرمایهگذاری در فناوریهای تازه پالایشی است.
تابآوری در برابر بحران؛ از میدان جنگ تا مدیریت لجستیک
اما شاید درخشانترین بخش عملکرد صنعت پالایش و پخش در این دو سال، توانمندی بینظیر در عبور از بحرانهای امنیتی و مدیریت سوخترسانی در شرایط جنگی باشد. صنعت نفت کشور، در رویارویی با چالشهای ناشی از جنگ 12روزه و جنگ تحمیلی سوم، از یک سیستم توزیع سوخت به یک ساختار مدیریت بحران بسیار پیشرفته و تابآور تبدیل شد.
در اوج بحران، زمانی که در تاریخ 16 اسفند 1404، حملات دشمنان سبب آسیب دیدن تأسیسات و خطوط لوله در منطقه تهران شد و مسیر اصلی انتقال سوخت به پایتخت و مناطق راهبردی شمال و شمالشرق کشور قطع شد، صنعت پالایش و پخش با سرعتعمل مثالزدنی، از وضع دفاعی به وضع عملیاتی تغییر موقعیت داد.
در این لحظات حساس، با تشکیل فوری نشستهای مدیریت بحران و هماهنگی با نهادهای مرتبط، استانهای راهبردی اصفهان، مرکزی، یزد، قم، قزوین، کرمان، خوزستان و لرستان بهعنوان قطبهای تأمین سوخت تعیین شدند و با بسیج گسترده و بیوقفه ناوگان جادهپیما، سوخت مورد نیاز بهویژه بنزین و گازوئیل را از این استانها بهسمت مقاصد مورد نیاز هدایت کردند.
این عملیات لجستیکی پیچیده و پرخطر در حالی انجام شد که تأسیسات ذخیرهسازی و خطوط اصلی انتقال فرآورده انبار نفت ری بهطور کامل از چرخه عملیات خارج شده بود؛ اما بااینحال، هیچگونه کمبود یا اختلال در توزیع سوخت در کشور احساس نشد که این خود گواهی بر مدیریت بحران و تابآوری صنعت پالایش و پخش در برابر تهدیدها و حملههای دشمن است. اقدامهایی که با هدف اختلال در تأمین انرژی کشور، قلب صنعت نفت، یعنی چرخه سوخترسانی کشور را نشانه گرفت، اما این بار صنعت پالایش و پخش با ثبت کارنامهای درخشان از تابآوری در بحران، رکورد سوخترسانی بدون لحظهای اختلال در زیر بمبارانهای دشمن را به ثبت رساند.
مهار ناترازی و توسعه ظرفیتهای جدید
در پایان این دوره پرفرازونشیب، نگاه به سال 1405 بر محورهای توسعه زیرساختی و مهار ناترازیهای سوخت استوار است. برنامهریزیها نشان میدهد که با بهرهبرداری از پالایشگاههای آدیش جنوبی و مهر خلیجفارس، ظرفیت تولید روزانه 180 هزار بشکه به شبکه اضافه خواهد شد که این موضوع، روزانه 12 میلیون لیتر بنزین و 5 میلیون لیتر گازوئیل به سبد محصولات کشور تزریق میکند.
همزمان با این پروژههای بزرگ، تکمیل طرحهای کیفیسازی در پالایشگاه تهران و فاز نخست واحد «RHU» در اصفهان، از دیگر اولویتهای عملیاتی است تا در کنار سیاستهای کنترل مصرف، مسیر رسیدن به تعادل در تراز انرژی کشور هموارتر شود.
بخشی از کارنامه دوساله صنعت پالایش و پخش با پیوند «تثبیت تولید 109 میلیون لیتر بنزین»، «سرمایهگذاری 900 میلیون دلاری در ارتقای کیفیت» و «تابآوری بیمانند در بحران دو جنگ» همراه بوده است؛ رویکردی که با افزودن 180 هزار بشکه ظرفیت پالایشی و تولید روزانه 12 میلیون لیتر بنزین و 5 میلیون لیتر گازوئیل جدید، گامی کلیدی در توسعه زیرساخت و مهار ناترازی سوخت به شمار میرود.