فصل اقتصاد - عضو کمیسیون بهداشت مجلس با بیان اینکه کشور به پرستار نیاز دارد اما همزمان بخشی از پرستاران پس از پایان طرح خانهنشین میشوند، گفت: نبود جذب، درآمد پایین و عدم تناسب حقوق با هزینههای زندگی از عوامل خروج پرستاران از این حرفه است.
منصور علیمردانی در گفتوگو با خبرنگار خانه ملت، با اشاره به کمبود نیروی پرستاری در کشور، گفت: علیرغم اینکه کشور به نیروی پرستار نیاز دارد، متاسفانه بهطور میانگین به ازای هر تخت بیمارستانی تنها حدود 8 دهم پرستار داریم، در حالی که این رقم باید حدود 1.8 تا 2 پرستار به ازای هر تخت باشد.
وی افزود: در حال حاضر بیمارستانها با همین میزان نیروی پرستاری مدیریت میشوند و این موضوع فشار کاری زیادی را به پرستاران وارد میکند چرا که پرستاران باید به صورت مستمر در شیفتهای صبح، عصر و شب فعالیت کنند و عملا تعطیلات و استراحت آنها نیز مانند بسیاری از مشاغل دولتی نیست.
نبود جذب، درآمد پایین و عدم تناسب حقوق با هزینههای زندگی، سه عامل خروج پرستاران از این حرفه
نماینده مردم ابهر، خرمدره و سلطانیه در مجلس دوازدهم، ادامه داد: از سوی دیگر، دریافتی و حقوق پرستاران ناچیز است و آنها جزو پایینترین ردههای درآمدی محسوب میشوند به همین دلیل، وقتی برخی پرستاران میبینند مشاغل دیگری برایشان وجود دارد که میتوانند از طریق آنها درآمد بیشتری کسب کنند، از این شغل خارج میشوند و به سمت مشاغل دیگر میروند.
علیمردانی با اشاره به مهاجرت پرستاران، تصریح کرد: بخشی از نیروهای پرستاری نیز برای دستیابی به درآمد بهتر، شرایط مناسبتر زندگی و آینده شغلی بهتر، به کشورهای دیگر مهاجرت میکنند و تلاش دارند در آن کشورها مشغول به کار شوند.
خروج پرستاران از چرخه کار فقط به دلیل مهاجرت نیست
وی با بیان اینکه خروج پرستاران از چرخه کار فقط به دلیل مهاجرت نیست، گفت: بخشی از این خروج پس از پایان طرح نیروی انسانی یا تعهد خدمت اتفاق میافتد، فردی که برای تحصیل تعهد خدمت به دولت داشته، پس از پایان طرح و تعهد خود، در صورتی که بیمارستانها جذب نداشته باشند، به ناچار کنار گذاشته میشود و نیروهای جدید وارد بازار کار میشوند، این روند باعث میشود نیروهایی که طرح و تعهدشان تمام شده، خانهنشین شوند؛ در حالی که کشور همچنان به پرستار نیاز دارد.
این نماینده مجلس با اشاره به مشکلات جذب پرستاران در شهرستانها، گفت: در شهرستانها و مناطقی که درآمد پرستاران به اندازهای نیست که بتوانند هزینههای زندگی، از جمله اجاره مسکن را تأمین کنند، جذب مناسبی وجود ندارد و در تهران نیز شرایط متفاوت است؛ حقوق یک پرستار حتی نمیتواند هزینه اجاره یک خانه را تأمین کند و طبیعتا با چنین شرایطی، انگیزهای برای فعالیت در این شغل وجود نخواهد داشت و این عدم همگن بودن و تطابق درآمد با هزینههای زندگی باعث میشود حتی در مناطقی مانند تهران نیز علاقهای برای اشتغال در حرفه پرستاری وجود نداشته باشد.
درآمد کارکنان و بازنشستگان باید با هزینههای زندگی تناسب داشته باشد
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه درآمد کارکنان و بازنشستگان باید با هزینههای زندگی تناسب داشته باشد، یادآور شد: به هر شکل باید درآمدها در تمام بخشها با هزینههای زندگی مطابقت داشته باشد و اگر این تناسب وجود نداشته باشد، اشتغال در مشاغل دولتی مقرون به صرفه نخواهد بود./
پایان پیام