فصل اقتصاد - سیامک حدادی، عضو هیات اجرایی خانه کارگر تشکیلات استان تهران با حضور در کمیته «هوش مصنوعی و آینده کار» به بیان نظرات گروه کارگری ایران در این خصوص پرداخت و هشت پیشنهاد عملی به کشورهای بریکس ارائه داد.
به گزارش فصل اقتصاد، متن کامل سخنان حدادی به این شرح است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب رئیس، بانوان و آقایان،
از برگزارکنندگان این مجمع و این کمیته مهم سپاسگزارم. گردهمایی نمایندگان کارگری بریکس برای گفتوگو درباره آینده کار و هوش مصنوعی، نشاندهنده نگاه این اتحادیه به پیوند نوآوری، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی است.
خانمها و آقایان،
جهان در آستانه تحولی عمیق در اقتصاد و بازار کار قرار دارد. هوش مصنوعی، نه فقط یک فناوری، بلکه یک تحول تمدنی است که ماهیت کار، مهارتها و روابط کارگر و کارفرما را دگرگون میکند.
بیتردید، این فناوری ظرفیت افزایش بهرهوری، کاهش هزینهها، ایمنی بیشتر و ایجاد مشاغل جدید را دارد. در ایران نیز کاربرد هوش مصنوعی در صنایع نفت، سلامت، کشاورزی و خدمات رو به رشد است.
موضع جامعه کارگری ایران روشن است:
ما مخالف توسعه هوش مصنوعی نیستیم، اما تأکید داریم که این توسعه باید انسانمحور باشد؛ یعنی کرامت، امنیت شغلی و عدالت اجتماعی همگام با فناوری پیش روند. مسئله امروز، انتخاب میان هوش مصنوعی یا نیروی کار نیست، بلکه انتخاب میان حکمرانی مسئولانه یا رها شده بر آن است. نباید اجازه دهیم هوش مصنوعی به توسعه فقر دامن بزند.
سازمان بینالمللی کار و یونسکو نیز بر نقش سیاستگذاری، گفتوگوی اجتماعی و نظارت انسانی در این مسیر تأکید دارند. محیط کار، اولین جایی است که آثار مثبت و منفی هوش مصنوعی نمایان میشود.
هوش مصنوعی میتواند مشاغل تکراری را حذف و نظارت را گسترش دهد، اما در اغلب موارد، ماهیت مشاغل را تغییر میدهد. اگر آموزش و بازآموزی همگام با فناوری نباشد، کارگران بهناحقت از بازار کار کنار گذاشته میشوند. از نگاه ما، سرمایهگذاری بر آموزش مادامالعمر و اصلاح قوانین کار، مهمترین سیاست برای آینده است.
تأکید میکنم: افزایش بهرهوری زمانی موفق است که منافع آن عادلانه توزیع شود. اگر سود بنگاهها برود و کارگر با ناامنی و کاهش درآمد مواجه شود، این پیشرفت نیست، بلکه انتقال ثروت از نیروی کار به سرمایه است.
پیشنهادهای عملی برای همکاری کشورهای بریکس:
1. تدوین منشور مشترک بریکس با اصولی چون کرامت انسانی، عدالت، شفافیت و نظارت انسانی بر الگوریتمها.
2. اصلاح تدریجی قوانین کار متناسب با اقتصاد دیجیتال، بدون کاهش حمایتهای قانونی از کارگر.
3. سرمایهگذاری گسترده در آموزش و بازآموزی دیجیتال بهعنوان یک حق دائمی.
4. ایجاد صندوقهای حمایتی برای کارگران آسیبدیده از تحولات فناورانه.
5. تضمین مشارکت واقعی نمایندگان کارگران در سیاستگذاری هوش مصنوعی (اصل سهجانبهگرایی).
6. ممنوعیت تصمیمگیری کاملاً خودکار درباره استخدام یا اخراج، بدون مسئولیتپذیری انسانی.
7. بازگرداندن بخشی از منافع بهرهوری به کارگران از طریق دستمزد، بیمه و رفاه.
8. تقویت همکاری اتحادیههای کارگری بریکس برای تبادل تجربه و دفاع هماهنگ از حقوق کارگران.
در پایان، باور داریم آینده کار را فناوری بهتنهایی نمیسازد، بلکه تصمیمهای امروز ماست که سرنوشت نسلهای بعد را رقم میزند.
از توجه شما سپاسگزارم.